✍ព័ត៌មានអប់រំសន្តិភាពប៉ុស្តិ៍ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយចំណេះដឹងប្រវត្តិសាស្ត្រនេះក្នុងន័យអប់រំដល់សាធារណជន ជាពិសេសយុវជនជំនាន់ក្រោយ ខ្ញុំសូមស្នើគំរូអត្ថបទដែលរៀបចំជាលក្ខណៈ «(មេរៀនប្រវត្តិសាស្ត្រ៖ មេរៀនពីអតីតកាល ដើម្បីអនាគតជាតិ)» ដូចខាងក្រោម៖។
ប្រវត្តិសាស្ត្រមិនមែនគ្រាន់តែជាការកត់ត្រានូវហេតុការណ៍ដែលបានកន្លងផុតទៅប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាកញ្ចក់ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការពិត ដើម្បីឱ្យកូនចៅជំនាន់ក្រោយបានសិក្សា និងចៀសវាងនូវកំហុសដដែលៗ។
១.សភាពការណ៍នយោបាយនៅសតវត្សរ៍ទី១៨
នៅអំឡុងឆ្នាំ ១៧៧៩ នៅពេលដែលព្រះបាទអង្គអេង ទើបមានព្រះជន្មាយុ ៦ វស្សា កម្ពុជាបានជួបប្រទះនឹងវិបត្តិមេដឹកនាំ។ អំណាចត្រូវបានបែងចែកទៅក្នុងដៃមន្ត្រីធំៗ (៣ រូប) គឺ ចៅហ្វាមូ ចៅហ្វាបែន និងចៅហ្វាស៊ូស។ ការខ្វះសាមគ្គីភាពផ្ទៃក្នុង និងការដណ្ដើមអំណាចរវាងមន្ត្រីទាំងបីរូបនេះ បានបើកឱកាសយ៉ាងទូលាយឱ្យបរទេស (សៀម) ចូលមកជ្រៀតជ្រែកកិច្ចការផ្ទៃក្នុងកម្ពុជា។
២.មហិច្ឆិតានិងការបាត់បង់ទឹកដី
មហិច្ឆិតាចង់បានអំណាចបុណ្យស័ក្តិ បានធ្វើឱ្យមន្ត្រីខ្មែរមួយចំនួនភ្លេចគិតពីប្រយោជន៍ជាតិ៖
✅ ការលះបង់ទឹកដី៖ ដើម្បីទទួលបានការគាំទ្រពីស្ដេចសៀម មន្ត្រីទាំងនោះបានយល់ព្រមប្រគល់ទឹកដីខេត្តសៀមរាប បាត់ដំបង និងស៊ីសុផុន ទៅឱ្យសៀម។
✅ ល្បិចកិច្ចកល៖ ការកម្ចាត់គ្នាទៅវិញទៅមកតាមរយៈល្បិចកល បានធ្វើឱ្យប្រទេសជាតិចុះខ្សោយ និងបាត់បង់ឯកភាពជាតិ។
✅ លទ្ធផល៖ ចៅហ្វាបែន បានទទួលងារជា «(ហ្លួងអភ័យវង្ស)» និងបានគ្រប់គ្រងទឹកដីទាំងនោះក្នុងនាមជាអ្នកបម្រើសៀម ដែលបានក្លាយជាកេរ្តិ៍ដំណែលនៃការបាត់បង់ទឹកដីដ៏ឈឺចាប់មួយក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។
៣.មេរៀនសម្រាប់យុវជនជំនាន់ក្រោយ
ក្នុងនាមជាកូនខ្មែរ យើងគួរតែចងចាំមេរៀនទាំងនេះ៖
✅ សាមគ្គីភាពគឺកម្លាំង៖ គ្រប់ដំណាក់កាលនៃប្រវត្តិសាស្ត្រ កាលណាយើងបែកបាក់គ្នា នោះគឺជារបត់ដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតសម្រាប់សន្តិសុខជាតិ។
✅ ស្មារតីស្នេហាជាតិ៖ តំណែង ឬអំណាចមិនអាចមានតម្លៃជាងទឹកដីដូនតាឡើយ។ មេដឹកនាំល្អ ត្រូវតែដាក់ផលប្រយោជន៍ជាតិជាធំ។
✅ ការសិក្សាប្រវត្តិសាស្ត្រ៖ ការយល់ដឹងពីអតីតកាល ជួយឱ្យយើងមានភាពឆ្លាតវៃក្នុងការការពារបូរណភាពទឹកដី និងរក្សាសន្តិភាពនាពេលបច្ចុប្បន្ន។
✍រៀបរៀងអត្ថបទដោយ
ប្រធានសមាគមសប្បុរសធម៌បណ្ឌិត មាស ច័ន្ទរិទ្ធ។
