✍ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ
នៅសតវត្សរ៍ទី៩ 🇰🇭គឺជាចំណុចសំខាន់មួយក្នុង
ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ ព្រោះជាសម័យដែលរដ្ឋខ្មែរបានចាប់ផ្តើមរួមបញ្ចូលអំណាច និងបង្កើតមូលដ្ឋានសម្រាប់អាណាចក្រខ្មែរសម័យអង្គរ។
នៅឆ្នាំ ៨០២ គ.ស.
✍ព្រះបាទ ជ័យវរ្ម័នទី២ (Jayavarman II) ត្រូវបានប្រភពប្រវត្តិសាស្ត្រផ្លូវការរបស់អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា រៀបរាប់ថា បានប្រកាសព្រះអង្គជាព្រះមហាក្សត្រដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នៅ ភ្នំគូលែន (Mahendraparvata) ដែលជាព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ក្នុងការបង្កើតមូលដ្ឋានអំណាចរបស់អាណាចក្រខ្មែរ។
បន្ទាប់មក
✍ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១ ឡើងគ្រងរាជ្យនៅឆ្នាំ ៨៧៧ គ.ស. ហើយបានអភិវឌ្ឍ ហរិហរាល័យ (Hariharālaya) ជាមួយសំណង់សំខាន់ៗ ដូចជា ប្រាសាទបាគង និងប្រាសាទព្រះគោ ព្រមទាំងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រដ៏ធំមួយ។
នៅចុងសតវត្សរ៍ទី៩ និងបន្តទៅសតវត្សរ៍ទី១០
✍ព្រះបាទ យសោវរ្ម័នទី១
បានបង្កើតទីក្រុង យសោធរបុរៈ (Yasodharapura) ដែលក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលសំខាន់នៃអាណាចក្រខ្មែរ។ ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈកម្ពុជា បញ្ជាក់ថា តំបន់អង្គរគឺជាអតីតរាជធានីនៃអាណាចក្រខ្មែរ ចាប់ពីសតវត្សរ៍ទី៩តទៅ។
អត្ថន័យសំខាន់៖ សតវត្សរ៍ទី៩ គឺជាសម័យនៃការរួមបញ្ចូលអំណាច ការរៀបចំរដ្ឋ ការអភិវឌ្ឍស្ថាបត្យកម្ម និងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ ដែលបានដាក់មូលដ្ឋានសម្រាប់អរិយធម៌អង្គរដ៏រុងរឿងនៅសតវត្សរ៍បន្ទាប់។ UNESCO ក៏ទទួលស្គាល់ថា សំណល់នៃអង្គរបង្ហាញពីអរិយធម៌ខ្មែរចាប់ពីសតវត្សរ៍ទី៩ ដល់ទី១៥។
📚ប្រភពផ្លូវការសម្រាប់យោង
ចំណាំសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយ: ប្រសិនបើចង់ឱ្យអត្ថបទមានភាពជាក់លាក់បែបប្រវត្តិសាស្ត្រ
គួរបែងចែកជា
សតវត្សរ៍ទី៩៖
ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២
ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៣
ព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១
ព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១
✍រៀបរៀងដោយ
សមាគមសប្បុរសធម៌
បណ្ឌិត មាស ច័ន្ទរិទ្ធ







