កុំល្អតែពាក្យសម្ដី បើទង្វើបំផ្លិចបំផ្លាញអ្នកដទៃ នោះមិនមែនជាមនុស្សល្អពិតប្រាកដទេ។
ពាក្យផ្អែមអាចធ្វើឲ្យមនុស្សសប្បាយចិត្តបានតែបន្តិច ប៉ុន្តែទង្វើល្អអាចបង្កើតទំនុកចិត្តបានយូរអង្វែង។ មនុស្សដែលល្អពិត មិនចាំបាច់និយាយអំពីភាពល្អរបស់ខ្លួនជាញឹកញាប់ទេ ព្រោះអំពើល្អរបស់គេជាភស្តុតាងរស់។ពន្លឺប្រាជ្ញាបង្រៀនឲ្យយើងយល់ថា តម្លៃមនុស្សមិនស្ថិតនៅលើសំដីទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើសីលធម៌ និងការទទួលខុសត្រូវចំពោះអំពើរបស់ខ្លួន។ ប្រសិនបើយើងនិយាយល្អ តែធ្វើអាក្រក់ នោះពាក្យនឹងក្លាយជាអំពើបោកបញ្ឆោត។ ប៉ុន្តែបើយើងនិយាយតិច តែធ្វើបានច្រើន នោះគឺជាមនុស្សដែលគួរឱ្យគោរព។
ចូរធ្វើឲ្យសំដី និងទង្វើដើរតាមគ្នា ឲ្យបេះដូង និងការប្រព្រឹត្តស្របគ្នា។ ពេលនោះ ភាពល្អរបស់យើងនឹងភ្លឺចេញពីខាងក្នុង មិនមែនត្រឹមតែសំឡេងពីបបូរមាត់ទេ។
