ព័ត៌មានសង្ខេបសន្តិភាពប៉ុស្តិ៍៖ យុទ្ធនាការអំពាវនាវឱ្យមានការបដិសេធមិនប្រើប្រាស់ទំនិញថៃ (ពហិការ) ពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ។
នាពេលថ្មីៗនេះ មានការបង្កើតចលនានិងការផ្សព្វផ្សាយសារអំពាវនាវយ៉ាងទូលំទូលាយពីសំណាក់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទាំងក្នុងប្រទេស និងនៅលើឆាកអន្តរជាតិ (ភូមិភាគដទៃទៀតជុំវិញសកលលោក) ក្នុងការធ្វើពហិការឈប់ទិញ ឬប្រើប្រាស់ទំនិញ និងសេវាកម្មដែលនាំចូលពីប្រទេសថៃ។
គោលបំណង និងយុទ្ធសាស្ត្រ
✍ សង្គ្រាមសេដ្ឋកិច្ចលក្ខណៈប្រជាជន៖ យុទ្ធនាការនេះត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាទម្រង់នៃ (សង្គ្រាមសេដ្ឋកិច្ច) កម្រិតស៊ីវិល ដោយប្រើប្រាស់កម្លាំងទិញរបស់សហគមន៍ខ្មែរទូទាំងពិភពលោក ជាឧបករណ៍គាបសង្កត់។
✍ ការកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលសេដ្ឋកិច្ចដៃគូ៖ គោលដៅចម្បងនៃចលនានេះ គឺដើម្បីកាត់បន្ថយទំហំពាណិជ្ជកម្ម និងចំណូលសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសថៃ ដែលអាចធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ស្ថិរភាពអាជីវកម្ម និងកាត់បន្ថយឧត្តមភាពសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសជិតខាងមួយនេះ ក្នុងបរិបទនៃភាពតានតឹងផ្នែកទំនាក់ទំនង ឬវប្បធម៌។
ផលប៉ះពាល់ និងការកត់សម្គាល់ផ្នែកគោលនយោបាយ
✍ ការលើកកម្ពស់ផលិតផលក្នុងស្រុក៖ ម្យ៉ាងវិញទៀត និន្នាការនេះបាននិងកំពុងជម្រុញឱ្យមានការងាកមកគាំទ្រ និងប្រើប្រាស់ផលិតផលជាតិ ជំនួសវិញ ដែលជាកាតាលីករជួយពង្រឹងសេដ្ឋកិច្ចផ្ទៃក្នុង។
✍ ការពិចារណាផ្នែកទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ៖ ទោះជាយ៉ាងណា ក្នុងនាមជាប្រទេសសមាជិកអាស៊ាន និងអង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក (WTO) ការអនុវត្តពហិការជាផ្លូវការណាមួយ ត្រូវទាមទារឱ្យមានការពិនិត្យយ៉ាងស្របច្បាប់ និងហ្មត់ចត់ ដើម្បីចៀសវាងផលប៉ះពាល់ត្រឡប់មកវិញដល់ខ្សែចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងទំនាក់ទំនងការទូតទ្វេភាគី។
👉 សន្និដ្ឋាន៖ ចលនានេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីការភ្ញាក់រលឹកផ្នែកស្មារតីជាតិនិយម និងការយល់ដឹងពីអំណាចសេដ្ឋកិច្ចរបស់ពលរដ្ឋ ប៉ុន្តែការវិវត្តទៅមុខកម្រិតណា គឺអាស្រ័យលើការចូលរួមជាក់ស្តែងរបស់សហគមន៍ខ្មែរជារួម។
✍រៀបរៀងអត្ថបទដោយ
ប្រធានសមាគមសប្បុរសធម៌
បណ្ឌិត មាស ច័ន្ទរិទ្ធ។
