✍ប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះវិស្ណុ និងការបង្ក្រាបគ្រុឌ ដែលបានរៀបចំឡើងវិញដោយផ្អែកលើទិដ្ឋភាពទេវកថា និងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរដូចខាងក្រោម៖ ព្រះវិស្ណុ និងទេវកថាទាក់ទងនឹងព្រះអង្គ និងព្រះវិស្ណុ (ឬព្រះនារាយណ៍) គឺជាអាទិទេពដ៏មានអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លាមួយក្នុងចំណោមព្រះត្រីមូរតិ (ព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ ព្រះឥសូរ) ដែលមាននាទីជា អ្នកថែរក្សា និងការពារពិភពលោក ឱ្យជួបតែសេចក្តីសុខសាន្ត។

 ✍ប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះវិស្ណុ និងការបង្ក្រាបគ្រុឌ ដែលបានរៀបចំឡើងវិញដោយផ្អែកលើទិដ្ឋភាពទេវកថា និងប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរដូចខាងក្រោម៖

ព្រះវិស្ណុ និងទេវកថាទាក់ទងនឹងព្រះអង្គ និងព្រះវិស្ណុ
(ឬព្រះនារាយណ៍) គឺជាអាទិទេពដ៏មានអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លាមួយក្នុងចំណោមព្រះត្រីមូរតិ (ព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ ព្រះឥសូរ) ដែលមាននាទីជា អ្នកថែរក្សា និងការពារពិភពលោក ឱ្យជួបតែសេចក្តីសុខសាន្ត។

 ព្រះអង្គតែងតែយាងចុះមកអវតារ (ចាប់កំណើតជាមនុស្ស ឬសត្វ) ដើម្បីបង្ក្រាបពួកអសុរកាយ និងជនទុច្ចរិតដែលបង្កើតភាពវឹកវរដល់ចក្រវាល។
ព្រះវិស្ណុ និងពញ្ញាគ្រុឌ (កិច្ចសហការ និងទំនាក់ទំនងប្រវត្តិសាស្ត្រទេវកថា)
ពាក់ព័ន្ធនឹងចំណុចដែលថា «ព្រះអង្គជាអ្នកបង្ក្រាបគ្រុឌ» តាមពិតទៅ នៅក្នុងទេវកថាព្រហ្មញ្ញសាសនា ព្រះវិស្ណុ និងពញ្ញាគ្រុឌ មិនមែនជាគូសត្រូវ នឹងគ្នាដែលត្រូវបង្ក្រាបក្នុងន័យផ្តាច់សង្ខារនោះទេ ប៉ុន្តែមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធដូចខាងក្រោម៖
ពញ្ញាគ្រុឌជាយានជំនិះ (វាហនៈ):
ពញ្ញាគ្រុឌ (ដែលជាស្តេចនៃបក្សីទាំងពួង និងមានអំណាចខ្លាំងក្លាខ្លាំងក្រោយពេលផឹកទឹកអម្រិត) ត្រូវបានព្រះវិស្ណុបង្ក្រាប និងដាក់លក្ខខណ្ឌរហូតដល់គ្រុឌព្រមសុំចុះចាញ់។ ក្រោយមក ព្រះវិស្ណុបានប្រទានពរឱ្យគ្រុឌស្ថិតនៅលើព្រះអង្គជានិច្ច ដោយក្លាយជា «យានជំនិះដ៏ពិសិដ្ឋ» របស់ព្រះអង្គ (ហេតុនេះហើយបានជាយើងតែងឃើញរូបចម្លាក់ព្រះនារាយណ៍គង់លើខ្នងគ្រុឌនៅតាមប្រាសាទបុរាណ)។
និមិត្តសញ្ញានៃអំណាច និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ:
នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ និងស្ថាបត្យកម្មអរិយធម៌ខ្មែរ រូបភាពរបស់ព្រះវិស្ណុ និងគ្រុឌ គឺជាស្មារតីនៃការបង្រួបបង្រួមអំណាចដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ការពារសច្ចធម៌ និងតំណាងឱ្យកម្លាំងការពារជាតិសាសនា។